Fatima. Choć objawienia Matki Bożej trojgu pastuszkom w tej niewielkiej portugalskiej wiosce były mocno zakorzenione w rzeczywistości 1917 roku., to jego przesłanie jest aktualne i dziś, niemal sto lat później. Również teraz - a może jeszcze bardziej, tylko na inne sposoby - odchodzimy od Boga, znieważamy Maryję.

Potrzeba więc na nowo odkryć Fatimskie orędzie, potrzeba na nowo odpowiedzieć na wezwanie do nawrócenia i pokuty. Potrzeba iść za błogosławionymi dziś Hiacyntą i Franciszkiem oraz Łucją - służebnicą Bożą, by przez modlitwę i ofiarowanie Bogu cierpień wypraszać nawrócenie dla świata.

To orędzie jak mówił Ojciec Święty Jan Paweł II w 2000 roku - wzywa "wierzących, aby modlili się usilnie o pokój na świecie i aby przez pokutę otwierali serca na nawrócenie"; aby wypraszali nawrócenie dla tych, którzy są daleko od Pana Boga. Maryja wskazała nam niezawodne środki ku temu: codzienne odmawiane Różańca, ofiarowanie swych cierpień Bogu, praktykowanie pięciu pierwszych sobót miesiąca i oddanie Rosji Jej Niepokalanemu Sercu. O cierpieniu mówiła pastuszkom: "Ofiarujcie się za grzeszników i mówcie często, zwłaszcza gdy będziecie ponosić ofiary: O Jezu, czynię to z miłości do Ciebie, za nawrócenie grzeszników i jako zadośćuczynienie za grzechy popełnione przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi.

Dla niewidomych

Kościół w Polsce obchodzi 3 maja uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, głównej Patronki Kościoła i Ojczyzny. Matka Boża ma prawo do tytułu królowej, ponieważ pochodziła z rodu królewskiego, dawidowego; była Matką Króla i pod krzyżem uczestniczyła w dziele Odkupienia. Tam, z woli Jezusa, została Matką - Królową Chrystusowego Królestwa.

Dzieweczka z Nazaretu, stawiająca Bogu pytanie. Pokorna Służebnica Pańska, oczekująca, szukająca miejsca, gdzie się ma Chrystus narodzić, adorująca w Betlejem Boga - swego Syna, Matka pasterzy i królów, uciekająca przed Herodem do obcej ziemi, szukająca z bólem serca zagubionego Jezusa, Matka trzech miar mąki i sukni całodzianej, Matka cudownej przemiany w Kanie Galilejskiej, Bolesna z drogi krzyżowej, zawsze wierna i pod krzyżem, Matka Kościoła w wieczerniku, zasypiająca, Wniebowzięta i Ukoronowana - Królowa - Jehowie po prawicy.  Niewiasta obleczona w słońce, i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. Madonno izraelska, Starochrześcijańska, Cyprysowa, Łukaszowa, Panno Jasnogórska Czarna, o twarzy w bliznach jak polska ziemia. Słuchaj nas, Matko Boża, To ojców naszych śpiew, Wolności błyszczy zorza, Wolności bije dzwon. Wolnego ludu śpiew. Zanieś przed Boga tron. Matka Boska Częstochowska, ubrana perłami, cała w złocie i brylantach, módl się za nami. Ona klęczy i swe lice, gdzie są rany krwawe, obracając, gdzie my wszyscy, patrzy na Warszawę. O Ty, której obraz widać w każdej polskiej chacie. I w kościele, i w sklepiku, i w pysznej komnacie. Która perły masz od królów, złoto od rycerzy, w którą wierzy nawet taki, który w nic nie wierzy. Nieraz potop nas zalewał, krew się rzeką lała, a wciąż klasztor w Częstochowie stoi jako skała. I wstajemy wciąż z popiołów, z pożarów, co płoną…(Słowacki).

Najświętsza Maryja Panna ma też prawo do tytułu Królowej Polski. Po obronie Jasnej Góry przed Szwedami Król Jan Kazimierz nadał Jej oficjalny tytuł Królowej Polski, dziękując za odzyskaną wolność i wielowiekową obecność w życiu naszego narodu. Tytułu Królowa Polski użył po raz pierwszy papież Pius X w 1904 r., przemawiając do polskich pielgrzymów w czasie, gdy Polski nie było na mapie świata. W roku 1924 papież Pius XI ustanowił święto Matki Bożej Królowej Polski na 3 maja i zatwierdził specjalny formularz mszalny.