Kobylanka należała do najstarszych osad w Lachowicach. Mieszkańcy tej osady trudnili się hodowlą koni. Pozostałością po tej osadzie jest przysiółek Mizioły. Nazwa ta została wymieniona w dokumentach już w 1598 r.
Wejrzyj, łaskawa Pani, na ten lud, który od wieków pozostawał wierny Tobie i Synowi Twemu. Wejrzyj na ten naród, który zawsze pokładał nadzieję w Twojej matczynej miłości. Wejrzyj, zwróć na nas swe miłosierne oczy, wypraszaj to, czego dzieci Twoje najbardziej potrzebuj. Bł. Jan Paweł II.
Dzisiejsza Ewangelia mówi nam o Chrystusie, który przychodzi do człowieka ze swoją mocą. Do człowieka, który prosi o interwencję Boga i ludzi. Ewangeliczny paralityk miał szczęście w swoim nieszczęściu, iż znaleźli się ludzie, którzy zadali sobie wiele trudu, by go zanieść do Chrystusa.
Najbliższa środa – to Środa Popielcowa, rozpoczynająca okres Wielkiego Postu.
Na znak nawrócenia i pokuty nasze głowy zostaną posypane popiołem. Msze Święte z obrzędem poświęcenia i posypania głów popiołem będą w środę o godzinie 7:00 rano i o godzinie 17:00. W kaplicy na Kralach o godzinie 16:00. Zatem Wielki Post – czas pokuty, postu, wyrzeczeń i modlitwy ma służyć naszemu nawróceniu, ma przygotować nasze serca na owocne przeżycie radosnych świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Pamiętajmy, że w Popielec obowiązuje post ścisły, polegający na wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych. Od Środy Popielcowej do pierwszej niedzieli Wielkiego Postu włącznie trwać będą Kwartalne Dni Modlitw o Ducha Pokuty. Jednocześnie przez cały Wielki Post będzie trwała wielka akcja trzeźwościowa.
W piątek o godzinie 16:00 odprawione zostanie nabożeństwo Drogi Krzyżowej, a po nim Msza Święta. Czcicieli Chrystusa Ukrzyżowanego serdecznie zapraszamy. W przyszłą niedzielę Gorzkie Żale o godz. 16:00 i tak będzie przez cały Wielki Post
W naszej Archidiecezji rozpoczyna się jutro okres spowiedzi i Komunii Świętej Wielkanocnej i trwać będzie do Uroczystości Trójcy Przenajświętszej.
Rodzinom od Numeru: 81 – 90 składamy serdeczne Bóg zapłać za pracę przy sprzątaniu kościoła oraz za złożoną ofiarę na potrzeby naszego kościoła. W tym tygodniu prosimy o pomoc przy sprzątaniu rodziny od Numeru: 91 – 100.
W przyszłą niedzielę Różaniec w kościele odmówią Róże: Pana Jana Leśniaka i Pani Zofii Gustof.
Odważ się pomnażać dobro! Twój 1% pomoże zapewnić chorym godne warunki do leczenia i życia. W tym roku Caritas Polska zwraca szczególną uwagę na sytuację ludzi przewlekle chorych, zwłaszcza na wsi i w małych miejscowościach. Warunki, w których przebywają osoby obłożnie chore, są często skrajnie złe. Odleżyny, które są skutkiem długiego leżenia na twardych deskach zamiast na odpowiednim łóżku, są niestety częstymi dolegliwościami, które towarzyszą trudnej chorobie. Chcemy, by dzięki pomocy Caritas w Polsce, osoby chore, zwłaszcza paliatywnie, miały zapewnione godne warunki leczenia i życia.Dzisiejsza składka na Mszach Świętych przeznaczona jest na potrzeby naszego kościoła a w szczególności na zapłacenie rachunku energii elektrycznej z kościoła w wysokości 6.000 zł.
Ważnym miejscem w parafii jest cmentarz grzebalny – miejsce wiecznego spoczynku naszych bliskich zmarłych.
Wymaga on szacunku, zachowania porządku i stałej troski. Dlatego bardzo prosimy, aby tak jak w ubiegłym roku w terminie poboru pierwszej raty podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości u sołtysa w wyznaczonych dniach: od 20 lutego do 24 lutego 2012 roku w godzinach od 8:30 – do 15:00 złożyć opłatę na utrzymanie porządku na parafialnym cmentarzu. Opłata ta wynosi 15 zł. od rodziny rocznie. Zebrane środki będą przeznaczone na funkcjonowanie cmentarza, wywóz śmieci oraz koszty związane z utrzymaniem czystości na cmentarzu. Prosimy zatem wszystkich, którzy mają groby bliskich zmarłych na naszym cmentarzu o zgodne z sumieniem – uregulowanie wyżej wspomnianych należności.
Zachęcamy do lektury prasy katolickiej a wszystkim parafianom, gościom i solenizantom, życzymy zdrowie i łask Bożych. Niech nam wszystkim Miłosierny Bóg błogosławi.
Z racji odmówienia telewizji Trwam przyznania koncesji na nadawanie w multipleksie cyfrowym, Koło Przyjaciół Radia Maryja i Telewizji Trwam prosi o wsparcie protestu w tej sprawie. Można będzie tego dokonać przez złożenie swojego podpisu u Sołtysa w dniach poboru podatku. Protest ten zostanie wysłany do Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji do Warszawy i kopię do Radia Maryja. Wymagany jest numer PESEL.
Poprawiony ( niedziela, 19 lutego 2012 09:06 )
Nasza Droga Krzyżowa
piątek, 17 lutego 2012 08:22
Grzegorz Krawczyk
Panie, Ty widzisz, krzyża się nie lękam. Panie, Ty widzisz, krzyża się nie wstydzę; Krzyż Twój całuję, pod krzyżem uklękam, Bo na tym krzyżu Boga mego widzę. Do krzyżam zwrócił wszystkie me życzenia. Do krzyżam przybił błędnych myśli roje, Bo z krzyża płyną promienie zbawienia, Bo z krzyża płyną zmartwychwstania zdroje.
Pod krzyżem świata starty i złamany, Pragnę już odtąd krzyż Twój w duszy nosić; Niewoli świata pokruszyć kajdany, Bym mógł na krzyżu, krzyża chwałę głosić. Nie zasłużyłem, abyś mnie pocieszył, Bom przez czas długi tak od Ciebie stronił; Gdyś na mnie wołał, do Ciebiem nie spieszył, I łez tak wiele, tak marniem roztrwonił. Ach, Tyś mi podał pierwszy rękę Twoją, Abym na krzyża mógł powrócić drogę, A jam nią wzgardził, dziś pod krzyżem stoję, Bo już bez Ciebie dłużej żyć nie mogę. Bom znalazł w krzyżu to, com w szczęściu stracił; Pokój i wiarę, miłość i nadzieję; Ubogą duszę Tyś łzami wzbogacił, Przystroił cierniem, który nie więdnieje.
Nie ma człowieka, który nie spotkałby się z krzyżem, krzyżem Chrystusa, krzyżem własnym. Czy wie, że spotkał źródło życia? Może ugina się pod ciężarem gniotącego jarzma, zbyt ciężkiego, by unieść je samemu? Rozważania tajemnic Drogi Krzyżowej są zaproszeniem do spotkań: z samym sobą, z własną samotnością i cierpieniem, z ludźmi, ale przede wszystkim z Jezusem, który na najtrudniejszej Drodze swojego życia obdarza nas miłością w najpełniejszym wymiarze.
W każdy piątek Wielkiego Postu w naszej świątyni wraz z Chrystusem i Jego bolejącą Matką przemierzamy Drogę Krzyżową o godzinie 16.00. W niedziele rozpamiętujemy Mękę Pańską podczas Gorzkich Żali o godzinie 16.00. Nie żałujmy czasu i odwagi, aby w zlaicyzowanym dziś świecie pokazać, że mocno trwamy przy Chrystusowym Krzyżu – znaku zbawienia. Niech ten Krzyż przypomina światu, zwłaszcza wrogom Kościoła, iż największą wartością w życiu jest miłość płynąca z tego właśnie Krzyża: „W krzyżu miłości nauka”…
Krzyż nie jest znakiem hańby i cierpienia, ale jest znakiem miłości, cierpienie nie jest nieszczęściem, ale doświadczeniem, które ma nam pomóc w dojrzewaniu, słabość jest siłą, śmierć nie kończy życia, ale jest jego początkiem, jest spotkaniem z Bogiem. Na Drodze Krzyżowej mimo bólu i dramatu można nawet przeżyć chwile radości ze spotkania z Matką, nieoczekiwanym przyjacielem, pomocną Weroniką. W tajemnicach bolesnych zawiera się radość, płynąca z wypełnienia do końca powołania, kiedy można było Ojcu powiedzieć: wykonałem wszystko, spełniłem to, co chciałeś, w taki sposób, w jaki chciałeś i tak długo, jak chciałeś: „Nic Mnie od Ciebie nie oderwało, ani ludzka złość, ani nogi, które słabły i upadały, ani ręce, które mdlały, ani serce, które przebito żelazem", ani myśl natrętna, że jest coś okrutnego w Bożym świecie. Radość z wierności do końca; człowiek potrafił kochać Boga i ludzi do końca, w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie do końca. Radość dla nas, bo Jezus nas zbawił, to znaczy uratował od rozpaczy. Przekazał tajemnicę mocy zranionej, doświadczonej miłości, nauczył jak czerpać ze skarbu cierpienia, zrodzonego z ducha miłości.
Panie Jesteś niepojęty i nieogarniony. Dobrze się Ciebie widzi tylko sercem. Życia mi braknie, aby Ci odpowiedzieć, kim Ty jesteś dla mnie. Jeszcze za mało Cię kocham. Życia mi braknie, aby przywrzeć do Ciebie i sercem pokochać. Przyjdę, Panie, do Ciebie nocą. Wyspowiadam się przez łzy. Stopy Twoje ucałuję, boś mi wszystko jak Bóg przebaczył. Przyjdę do Ciebie, do mego kościoła, Panie mój dobry jak chleb. Przyjdę do Ciebie na drogę krzyżową - i twarz Ci chustą obetrę. Krzyż mój i Twój kilka kroków podźwigam i z Matką Twoją będę szedł już do końca, a pod krzyżem z Magdaleną się rozpłaczę i duch mój przed Tobą klęknie i wtedy - serce mi pęknie - Chrystusie. I tak już z Tobą zostanę, Panie mój i Boże mój. (Julian Tuwim).
Rozpoczynamy Wielki Post, czas naszego przygotowania się do Wielkiejnocy, do Uroczystości Zmartwychwstania Chrystusa: czas refleksji, rekolekcyjnych zamyśleń, naszych dróg krzyżowych, gorzkich żali, naszych rachunków sumienia i nawróceń. W tych wszystkich przeżyciach jesteśmy bardzo blisko Chrystusa.
W środę Popielcową posypie nam kapłan głowy - popiołem. We współczesnym Kościele poświęcony szary popiół coraz częściej robi „furorę”. Niektórzy traktują ów znak pokuty jako kolejny sakrament. Trzeba wyjść z takiego myślenia. I „rozedrzeć serca”, czyli na serio zaglądnąć do swego wnętrza. Najlepiej uczynić to w ciszy własnego wnętrza. Nic, tylko szukać odpowiedniego miejsca w duszy - czyli swej „ewangelicznej izdebki”.
Najczęściej kojarzymy post z powstrzymywaniem się od jedzenia mięsa. To jest wstrzemięźliwość. W piątek nie jemy mięsa, aby sobie przypomnieć, że jest to dzień, w którym umarł za mnie mój Pan. Post jest rozumną postawą człowieka, który - świadomie - odmawia sobie rzeczy godziwej, w dobrej intencji. Jest to asceza. czyli drobne ćwiczenia, abym miał siłę żyć jak człowiek, a "trudniej dzień dobrze przeżyć, niż napisać księgę". (A. Mickiewicz).
Piękne są nabożeństwa Wielkiego Postu: Drogi Krzyżowe, Gorzkie Żale. Przejść raz, samemu, Drogę Krzyżową - to wielkie przeżycie. Przeczytać raz Mękę Pańską - to może być dla człowieka nawrócenie. Zaśpiewać raz Gorzkie Żale - to można się rozpłakać.
Szatan szczególnie w okresie Wielkiego Postu, kusi każdego z nas. Pokusa cudownego zdobycia chleba. Wielka pokusa. Pokusa zdobycia sławy, władzy. Pokusa oddania pokłonu diabłu za cenę królestwa świata. A we współczesnym języku brzmiałoby to tak: Przecież możesz, tak cudownie prosto zdobyć chleb. Są szkoły biznesu, ale jest i handel nieuczciwy, i zysk nieuczciwy, i lenistwo, i łatwizna, i złodziejstwo, i cwaniactwo, i szarlataństwo. Są gangi, partie, mafie. Tak łatwo można zdobyć chleb i władzę, i bogactwo, i sławę. A właściwie, to wystarczy podpisać cyrograf z diabłem i można mieć wszystko. Nawet odzyskaną faustowską młodość, królestwa świata i ich przepych.
Lachowice, dnia 20 – lutego 2011 roku 
Panie Jesteś niepojęty i nieogarniony.
