Witamy na stronach naszej parafii
Aktualności
Pogoda choć iście zimowa nie odstraszyła dziesiątków tysięcy pielgrzymów od Drogi Krzyżowej w Kalwarii Zebrzydowskiej w tym pielgrzymów z Lachowic. Piątkowa część misterium Męki Pańskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej rozpoczęła się o świcie przed Domem Kajfasza. Dziesiątki tysięcy wiernych, w tym pątnicy z Lachowic, przypatrywało się inscenizacji męki Jezusa Chrystusa, przygotowanej przez ojców bernardynów oraz osoby świeckie z różnych rejonów Polski.
Spod Domu Kajfasza pątnicy dotarli Dróżkami Męki Pańskiej do Ratusza Piłata. Tam przygotowany został i odczytany "Dekret skazujący Jezusa na śmierć". Po słowie pasterskim JE ks. kardynała Stanisława Dziwisza wierni w Drodze Krzyżowej przeszli na Wzgórze Ukrzyżowania, gdzie odprawiona została liturgia Wielkiego Piątku, której przewodniczył JE ks. bp. Jan Szkodoń. Ciało Chrystusa w Eucharystii zostało przeniesione do Kaplicy Grobu na szczycie góry. Do niedzieli będzie trwała jego adoracja.
- Stryszawa Dolna w godzinach 8:30 – 9:30 parking obok dawnego budynku GOK (Prodrynek)
- Strysza wa Górna w godzinach 10:15 – 11:00 parking obok OSP
- Lachowice w godzinach 11:15 – 11: 45 parking obok OSP
- Kurów w godzinach 12:00 – 13:00 parking obok kościoła
- Krzeszów w godzinach 15:30 – 16:30 parking obok gimnazjum w Krzeszowie
Urząd Gminy Stryszawa
Niestety nadal nie można z nadajników naziemnych oglądać TV Trwam. Pozostaje więc strona internetowa lub odbiorniki satelitarne a także nadzieja, że będzie przyznana koncesja przez KRRTV na nadawanie TV Trwam na cyfrowym mulipleksie.
Stanisław Kardynał Dziwisz
Arcybiskup Metropolita Krakowski
Oświadczenie Metropolity Krakowskiego w związku z decyzją Ojca Świętego Benedykta XVI o rezygnacji z kierowania Kościołem. Z wielka powagą i wzruszeniem przyjąłem decyzję Ojca Świętego Benedykta XVI o rezygnacji z kierowania Kościołem i o przekazaniu troski o dalsze jego losy Kolegium Kardynalskiemu. Rozumiem motywacje, jakie Ojciec Święty przedłożył uczestnikom Konsystorza. Benedykt XVI kierował Kościołem Chrystusowym po odejściu papieża Jana Pawła II z wielką rozwagą i mądrością, które wypływały z jego niezwykłych zdolności intelektualnych a także z głębokiej wiary. Dziękuję Ojcu Świętemu za wszystkie wysiłki zmierzające do odnowy Kościoła w duchu wierności Mistrzowi z Nazaretu.
Jako Biskup z Polski zapewniam Go, że pozostaniemy wdzięczni za Jego przyjaźń z Janem Pawłem II, jego beatyfikację, a także za wyjątkową życzliwość do narodu polskiego. Osobiście będę mu wierny i wdzięczny za to wszystko, co otrzymałem od Niego. Kościół Krakowski pozostanie zawsze wdzięczny Piotrowi naszych czasów Benedyktowi XVI. Wdzięczność i wierność będzie wyrażał w modlitwie i oddaniu. Razem z Ojcem Świętym Benedyktem XVI zawierzam cały Kościół Duchowi Świętemu i Matce Kościoła, Matce Bożej z Lourdes, Patronce dzisiejszego dnia.
Metropolita Krakowski
Kraków, 11.02.2013
__________
Tekst oświadczenia należy odczytać we wszystkich kościołach i kaplicach Archidiecezji Krakowskiej w niedzielę 17 lutego br., na wszystkich Mszach Świętych.
1. Po raz kolejny rozpoczęliśmy Wielki Post. Jest to czas głębszego spojrzenia i refleksji nad naszym życiem. Jest to czas porządkowania osobistych spraw, dostrzeżenia sensu tego, co robimy i co jest dla nas ważne. Obrazem Wielkiego Postu jest pustynia, która pomaga skupić uwagę na tym, co istotne, aby przetrwać i dotrzeć do źródeł życia. Te źródła znajdujemy w zmartwychwstałym Panu, w Jego radykalnym zwycięstwie nad mrocznymi siłami grzechu i śmierci. Jezus doświadczył surowości pustyni i pojawiających się na niej pokus. W dzisiejszej Ewangelii (Łk 4,1-13) podzielił się z nami swoim doświadczeniem, dotykającym fundamentów ludzkiego życia. Najpierw powiedział, że nie samym chlebem żyje człowiek, bo nosi on w sobie jeszcze większy głód – nosi w sobie pragnienie Boga i miłości. Potem Jezus pouczył nas, że człowiek, obdarzony godnością dziecka Bożego, nie może się kłaniać komukolwiek, a tym bardziej złu. Człowiek może i powinien kłaniać się jedynie swojemu Stwórcy i Panu. Wreszcie Jezus uświadomił nam, że nie możemy wystawiać Boga na próbę. Bogu nie wolno stawiać warunków. Natomiast możemy i powinniśmy zawierzyć Mu nasze życie i naszą przyszłość.
2. Taka wizja ludzkiego życia łączy się z wiarą. Wiara to nie tylko przyjęcie objawionej przez Boga prawdy, że jest On miłością i że człowiek powołany jest do uczestnictwa w Jego życiu i miłości. Jak mówi Paweł Apostoł, człowiek wierzy w sercu i sercem przyjmuje wiarę (por. Rz 10,9-10). A więc sprawy wiary dotykają naszej głębi. Wiara to postawa człowieka, który otwiera się na rzeczywistość Boga, stawia Go w centrum i zawierza Mu swój los.
23 styczna 2013 roku o godz. 21.30, w szpitalu przy ul. Płockiej w Warszawie zmarł ś.† p. Kard. Józef Glemp Prymas Senior, Arcybiskup Metropolita Warszawski (7 lipca 1981-5 stycznia 2007) przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski (1981-2004) przeżył 83 lata.
„Rola kard. Józefa Glempa w życiu Kościoła i narodu polskiego była ogromna. Jestem pewien, że był człowiekiem na te nowe czasy, czasy przełomu w życiu społecznym, politycznym, a także i nowe czasy w życiu Kościoła” - mówił kard. Stanisław Dziwisz 24 stycznia dziennikarzom podczas briefingu w krakowskiej kurii.
„Papież go znał jako sekretarza kard. Stefana Wyszyńskiego, często korzystał z jego pomocy i później widział, że tego człowieka można mianować Prymasem Polski, ponieważ czerpie doświadczenie z tego co widział, co przeżywał u boku kard. Wyszyńskiego, a równocześnie miał własne spojrzenie, własną osobowość” – wspominał metropolita krakowski. I dodał, że kard. Glemp korzystał z tych wielkich autorytetów, ale równocześnie podejmował własne decyzje i miał własne podejście do różnych spraw.
„Znałem go jeszcze jako sekretarza, ja wówczas też byłem sekretarzem, więc mieliśmy bliskie kontakty, również koleżeńskie. Kardynał był trochę zamknięty, ale ciepły, zawsze koleżeński” - mówił hierarcha.
Zdaniem kard. Dziwisza prymas Józef Glemp był postacią bardzo pogłębioną, kochającą Ojczyznę i był wiernym sługą Kościoła. „Przeprowadził Polskę i Kościół przez ten trudny okres z wielką roztropnością” - uważa kardynał. „Był człowiekiem dialogu, bardzo mu zależało, aby w okresie tych wielkich napięć nie było rozlewu krwi i umiejętnie rozwiązywał sytuację” – podkreślił. Pytany o to, że niektórzy sądzą iż powinien być bardziej stanowczy, kardynał odpowiedział, że dziś możemy powiedzieć, że jego stanowisko zaowocowało pozytywnie.
„To była największa rewolucja jaka się dokonała w Polsce i bez rozlewu krwi. Był człowiekiem dialogu, nie działał sam, zawsze się konsultował z Episkopatem i zawsze szanował zdanie innych biskupów” – zaznaczył kard. Dziwisz. „Wówczas Kościół dawał wielkie oparcie ludziom, którzy walczyli o wolność, skuteczny „parasol” dla sił, które dążyły do odnowy społeczeństwa i demokrację” – podkreślił metropolita krakowski i dodał, że śmierć kardynała to wielka strata dla Kościoła.
Historia Lachowic
Sięga XIII wieku. Wtedy to w rejon podbabiogórski napłynęła ludność dwoma głównymi szlakami: z północnego zachodu od Śląska, brzegiem Skawy i z północnego wschodu od Krakowa doliną Raby.
Pierwszymi osadnikami byli Wołosi, którzy pojawili się w XVI wieku. Jednak dopiero w XVII wieku wieś została oficjalnie założona przez Piotra Komorowskiego, właściciela dóbr suskich. Połączona została z czterech osad: Kobylanki, Lubnicy, Łachowic i Mącznej. Lachowice oraz kilka sąsiednich wsi tworzyły tzw. „państwo suskie”, które przechodziło kolejno w ręce Wielopolskich, Branickich i Tarnowskich.
Pierwsza wzmianka o Kobylance, osadzie pasterskiej z przysiółka Mizioły (Lachowice Górne), pochodzi z 1598 roku. Od 1608 roku obecna jest nazwa Lubnicy, zajmującej polany dolnych Lachowic. Większość mieszkańców osiedliła się w Łachowicach, głównej części wsi. Po jej północnej stronie znajdowała się Mączna. Współczesna nazwa, używana od 1670 roku, wzięła się od napływowej ludności określanej jako „Lachowie”.
Najważniejszym zabytkiem wsi jest drewniany kościół św. Piotra i Pawła z 1789 roku. Kościół w Lachowicach reprezentuje typową dla tego obszaru Polski drewnianą architekturę sakralną, która nawiązuje swoim stylem do późnego średniowiecza, ale posiada także elementy barokowe. Wraz z dziewięcioma innymi drewnianymi kościołami południowej Polski został on zgłoszony do wpisania na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO, ale ostatecznie na listę wpisano tylko 6 najstarszych budowli. W 2003 roku kościół został laureatem nagrody Ministra Kultury na „Zabytek Zadbany”. Kościół znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa małopolskiego.
Lachowice stanowią punkt wyjścia szlaków turystycznych w Beskid Żywiecki oraz Beskid Mały.
Galerie
FILM PROMOCYJNY
